ครับ จากมัธยมปลายสู่มหาวิทยาลัย
เป็นช่วงรอยต่อที่สำคัญ
โดยเฉพาะถ้าคุณไม่ใช่คนเมือง
เราจึงพยายามช่วยช่วงรอยต่อนี้ด้วยหลายวิธี
ว้าว เราบรรลุเป้าหมายแล้ว
ยินดีด้วย
คุณยังไม่ได้เข้ามาหรอก เพราะว่า
ทุกอย่างดูจะไปได้สวย
เราจัดปิกนิกมหาวิทยาลัยซึ่งเป็นวิธีที่ดี...
ที่ช่วยให้นักศึกษาได้ปรับตัวสู่มหาวิทยาลัย
สำหรับผม สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุด ของสถานที่แห่งนี้...ก็คือชั้นเรียนต่างๆ
ตกลงคุณไม่อยากเข้ามหาวิทยาลัยเหรอ
ผมไม่ค่อยอัพเดทเรื่องรายวิชา
สิ่งหนึ่งที่เยี่ยมยอดของโรงเรียนนี้ก็คือ
คุณมีวิทยาเขตชื่อมหานครนิวยอร์ค
ที่เขาว่าเป็นเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
ผมว่าข้อเขียนของคุณน่าสนใจนะ
น่าจะตรวจการสะกดคำของข้อเขียนพวกนี้
จะไปเล่นบอร์ดอีกแล้วเหรอ
ชอบกิจกรรมนอกหลักสูตรพวกนี้จัง
เคยได้ยินเรื่องแผนการอาหารมั้ย
มันดีมากเลยนะ
คุณเห็นตัวเองทำอะไรที่ไหนหลังเรียนจบ
นี่ของคุณหรือของฉัน
ของผม
แต่คุณจะเอาไปก็ได้
นั่นเสื้อใหม่เหรอ
ใช่
คุณชอบมั้ย
อย่าถามเลย
ทำไมล่ะ
เพราะฉันไม่ได้มีหน้าที่...
ทำให้คุณรู้สึกดีกับตัวเองอีกต่อไปแล้ว
แค่นี้เหรอคะ
- หืม? - รับอะไรอีกมั้ยคะ
อ๋อ ไม่ครับ แค่นี้แหละ
เสื้อสวยนะคะ
ขอบคุณครับ
ฮัลโหล
เจซซี่ ฟิชเชอร์ รึเปล่า
ใช่ครับ
ฉันคอมมิวนิสต์คนโปรดของนายนะ
อาจารย์ปีเตอร์ โฮเบิร์กเหรอครับ
ไอ้บ้า ฉันไม่ใช่คอมมิวนิสต์
เป็นยังไงบ้าง
ก็งั้นๆ ครับ
ฟังนะ ฉันไม่อยากกวนเวลานายมาก
แต่ที่โทรมาก็เพราะว่า
ตั้งแต่ฉันประกาศจะลาออก
ก็ตลกดีที่ปรากฏว่า...
มหาวิทยาลัยไม่ได้เกลียดฉันเท่าไหร่
ฉันรู้แล้วว่าโอไฮโอไม่น่าดึงดูดเท่านิวยอร์ก
แต่พวกเขาจะจัดงานเลี้ยงเกษียณอายุ...
ให้ฉันตอนสิ้นเดือน
และให้ฉันเชิญศิษย์เก่า...
ที่เต็มใจจะโกหกและพูดสิ่งดีๆ ถึงฉัน
และนายก็โกหกเก่งที่สุดเท่าที่ฉันรู้จัก
เมื่อไหร่ฮะ
วันที่ 25
เช็คตารางซิ
ได้ครับ
กำลังเช็คอยู่
คงต้องสลับคิวเล็กน้อยแต่ได้ครับ
ผมจะไป
ไง
ดูนี่สิ
สบายดีมั้ย
- เจซซี่ - ครับ สวัสดีครับ
สวัสดี ผมเดวิด นี่ซูซาน
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
ปีเตอร์เตือนคุณว่าเราจะมาที่นี่
ใช่ครับ ใช่
เราบังคับให้เขาดูแลเราตอนอยู่ที่นี่
ขับรถมาเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีครับ ความจริงเยี่ยมเลยล่ะ
ปีเตอร์ เจซซี่มาแล้ว
เป็นไง ดีมั้ยที่ได้กลับมา
ครับ แปลกดี
ตอนขับขึ้นเขา...
ผมรู้สึกเหมือนมาหาแฟนเก่ายังไงยังงั้น
- คนที่ทิ้งไปงั้นสิ - ใช่เลย
ซิบบี้ชอบที่นี่มาก
กลับบ้านช่วงปิดเทอมนี่เศร้าเลย
ซิบบี้เหรอครับ
ขอโทษที เอลิซาเบธน่ะค่ะ ลูกสาวเรา
เธออยู่ปีสอง
เธออยู่ชมรมการแสดงสด
เรามาเพื่อดูการแสดงของเธอ
- แล้วเป็นยังไงครับ - ตลกค่ะ
หยาบคาย แต่ตลก
แล้วพวกคุณรู้จักอาจารย์ปีเตอร์ได้ยังไง
เขาเป็นที่ปรึกษาค่ายของฉัน
ไม่มีทาง
เขาให้เราร้องเพลงสนับสนุนสหภาพรอบกองไฟ
คุณต้องสนับสนุนพี่น้อง
จะได้ไม่ต้องสละชีวิตให้คนๆ นั้น
คุณต้องสนับสนุนพี่น้อง จะได้ไม่ต้องสละชีวิตให้...
เขาไม่เคยเขียนจดหมายไม่เคยโทรมาเลย
ว่าไง
ไหนดูหน่อยซิ
ไม่เลวนี่
ใครหิวบ้าง
- ผมหิว - โอเค ไปกันเลย
เราจองโต๊ะไว้
37 ปีแห่งความหลัง
เหลือเชื่อนะ
คนนิวยอร์คมาใช้เวลา 37 ปี
ในเมืองที่ตึกสูงสุดมีแค่เก้าชั้น
โธ่
อาจารย์รู้สึกยังไงบ้าง
- เกษียณน่ะเหรอ - ใช่
ก็ไม่รู้สิ
ถ้าต้องประชุมคณะอีกปี...
ฉันคงไปโดดตึกเก้าชั้นนั่น
แล้วเกมส์สอบเข้าเป็นไง เพื่อน
แล้วเกมสอบเข้าเป็นไง เพื่อน
เหวอ นั่นใช่อาจารย์แฟร์ฟีลด์รึเปล่าฮะ
ใช่
ว้าว! ดูดีเชียว
อาจารย์!
เธอเป็นไงบ้างฮะ เจ๋งป่ะ
ก็ดูท่าทางไม่น่าจะเจ๊งนะ
ผมชอบวิชาวรรณคดีอังกฤษของเธอ
เธอเป็นครูที่ดีที่สุดของผมที่นี่
เธอเป็นครูที่ดีที่สุดลำดับสองของผมที่นี่
เหลือเชื่อ
นายนี่เหลือเชื่อ
อะไรฮะ
บอกเธอไปสิว่าลูกรู้สึกยังไง
ค่ะ หนูจะบอก
เจซซี่ นี่ลูกสาวเราค่ะ ชื่อซิบบี้
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
ปีเตอร์ เราตามคุณไปได้มั้ย
ถ้าคิดว่าเข้าท่าก็เชิญ
แล้วเขาก็แบบว่า ผมไม่ไหวจะเคลียร์กับอเมริกา
มันกดขี่ เสื่อมถอย เผด็จการ อะไรต่ออะไร
ฉันพูดแบบนั้นเหรอ
ใช่ฮะ ก็ประมาณนั้นแหละ
แล้วเขาก็เดินไปที่หน้าชั้น
พูดว่า ผมไม่ไหวแล้ว
ก็เลยเลือกย้ายไปอยู่ฝรั่งเศส
เล่าเกินความจริงอย่างไร้ยางอาย
ผมก็เลยยกมือบอกว่า
โอ๊ะๆ เดี๋ยวนะครับปีเตอร์
คุณพูดว่าโกรธประเทศนี้
จนย้ายไปฝรั่งเศสเหรอ
ปีเตอร์ตอบว่า ใช่
ผมได้ทุนฟุลไบรท์่
ก็ได้ๆ ถ้าผมเล่าว่า
ไอ้กะล่อนนี่เป็นยังไงสมัยเรียน
มันคงวิ่งออกไปร้องไห้
ก็อาจจะจริง
แล้วคุณเป็นยังไงตอนอยู่ที่นี่คะ
ผมก็หล่อมาก ใช่มั้ย
ผมจำถูกมั้ย
ไม่ ฉันจำไม่เห็นได้
จำได้แต่ว่านายทำตัวงี่เง่า
กับพ่อแม่ช่วงสัปดาห์เรียนจบ
เขาไม่อยากจากที่นี่ไป
จริงครับ
ผมสติแตกโทษพ่อแม่
อย่างกับเป็นความผิดของพวกเขาที่ผมเรียนจบ
อย่าทำแบบนั้นกับเรานะลูก
- ไม่หรอกค่ะ - ตอนนี้ก็พูดแบบนี้
คุณเอ่อ...พ่อแม่คุณบอกว่า คุณอยู่ชมรมการแสดงสดเหรอ
ใช่ค่ะ
เป็นยังไงบ้าง
สุดยอดค่ะ ฉันชอบมาก
ชอบอะไร
ฉันว่าฉันชอบที่มันน่ากลัว
แล้วก็การที่...คุณต้องตอบตกลงทุกเรื่อง
เอ่อ ขอโทษนะ หมายความว่ายังไงเหรอ
อ๋อ ก็กฎข้อเดียวของการแสดงแบบด้นสด
คือการห้ามปฏิเสธ
คุณต้องตอบตกลงแล้วเพิ่มบางอย่างเข้าไป
เช่น ดูนะ อืม แม่คะ
แม่กับหนู
ร่อนเร่ในทะเลทรายมาหลายวันแล้ว
และเรากำลังจะตาย โอเคมั้ย
โอเค
โอเค แล้วหนูก็พูดว่า ส่งน้ำมะนาวให้หนูหน่อย
ส่งน้ำมะนาวมาให้หนูสิ
ให้ตายเถอะ ซูซาน ส่งน้ำมะนาวบ้านั่นให้เธอสิ
ไม่เป็นไรค่ะ
เจซซี่ ส่งน้ำมะนาวให้ฉันหน่อยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
อื้ม หวานกำลังดี
สุดยอด
ไม่เข้าใจ
เราอยู่ในทะเลทรายนะ
จะไปหาน้ำมะนาวมาจากไหน
ใช่ ดีจังที่ได้เจอพวกเธออีก
คุณเรียนเอกอะไรคะ
ผมเอกอังกฤษ โทประวัติศาสตร์
คืออยากตกงานจัด
- จริง - แล้วคุณล่ะ
เอกละครค่ะ
แต่ยังไม่ฟันธง
เพราะพ่อไม่ค่อยปลื้ม
อาจจะควบเอกประวัติศาสตร์ศิลปะด้วย
ผมดีใจที่คุณเข้าเรียนบ้าง
นึกว่าจะด้นสดละครทั้งวัน
ไม่
ฉันหมายถึงนั่นสิ
คุณเคยคิดมั้ย
เรื่องอะไร
เรื่องว่าชีวิตคนเราคือการด้นสด
ไม่มีบท
เราต้องไหลไปตามสถานการณ์
จริงนะ
ใช่มั้ยล่ะ
มันเป็นอะไรที่ลึกซึ้งนะพวก
ใช่ เราต้องไปกันแล้ว
- ดีใจที่ได้พบกันนะ เจซซี่ - ครับ เช่นกันครับ
- ดูแลตัวเองนะ - บาย
คงจะได้พบกันอีกนะ
- ค่ะ ไว้เจอกัน - โอเค
ยินดีที่ได้พบค่ะ
ครับ เช่นกันครับ
- แล้วเจอกันค่ะ - โอเค บาย
เรียนให้สนุกนะ
คืนนี้ผูกเนกไทไปรึเปล่า
จะพูดยังไงดีล่ะ
มีคนมาพูดสิ่งดีๆ ถึงคุณ
ผมนั่งนึกในใจ
พวกเขาพูดถึงใครกันน่ะ
เวลาผ่านไปเร็วมาก
ไม่น่าเชื่อเลยว่า
37 ปีแล้ว
37 ปีเชียวนะ
ชีวิตคนเราต้องมีช่วงเวลา ที่เจ็บปวดกับตัวเลข
ผมกลัวว่าผมจะอยู่ที่นี่นานเกินไป
จนไม่อยากอยู่ที่อื่น
เอาล่ะ เดี๋ยวคงได้รู้กัน
ขอบคุณสำหรับไก่นะ
เย็นไปหน่อย แต่...
ผมไปแล้วก็นึกถึงสิ่งดีๆ เกี่ยวกับผมนะ
ถ้าทำได้
เปล่า พวกเขาทำที่แม็คแอลลิสเตอร์
ผมว่ามันน่าจะเวิร์คที่นี่
ฟังดูดีนะ
ไว้คุยกันวันจันทร์ละกัน
ได้เลย ราตรีสวัสดิ์ เจซซี่
ครับ
ราตรีสวัสดิ์
เป็นความคิดที่ดี
เป็นความคิดที่ห่วย
หายนะชัดๆ
อะไรฮะ ไม่หรอก ดีจะตาย
นายนี่โกหกเก่งไม่ถึงครึ่งของเมื่อก่อนเลย
รู้มั้ย ที่นายมานี่มีความหมายกับฉันมาก
ผมจะพลาดได้ยังไง
คุณเป็นอาจารย์รองอันดับหนึ่งในดวงใจผม
ฉันพูดจริงนะ
ฉันไปล่ะ
ผมไปด้วย
ไม่ต้องๆ นายอยู่เถอะ
ฉันอยากอยู่คนเดียวหน่อย
ฉันรู้สึกถึงนาย
- มีสารในต้นไม้มากมาย - อะไรนะ
คืนนี้เป็นไงบ้าง
ก็ดี
คุณชื่ออีธานรึเปล่า
เปล่า ทำไมเหรอ
ผมว่าคุณดูเหมือนชื่ออีธาน
ผมไม่ได้ชื่ออีธาน
มันคงเจ๋งนะถ้าคุณชื่อนั้น
และผมรู้ก่อน
รู้มั้ย
คุณเป็นนักศึกษาที่นี่เหรอ
ไม่ใช่ แต่ขอบคุณที่คิดแบบนั้น
คุณล่ะ
เปล่า
ผมแค่มาเยี่ยมเพื่อนที่นี่
แต่ที่นี่ก็ใช้ฆ่าเวลาได้ไม่เลว
ผมชื่อแนท
ผมเจซซี่
คุณได้ยินเสียงเพลงมั้ย อีธาน
เหมือนมีงานฉลอง
ผมว่าเราทำตัวเป็นนักสืบดีกว่า
ดูว่าเสียงเพลงมาจากไหน เขาทำอะไรกัน
- ไม่ล่ะ - อย่าปฏิเสธ
โชคไม่เข้าข้างคนที่ปฏิเสธ
เดี๋ยวผมไปเอาเบียร์มาให้ เหล้าเป็นของพวกกระจอก
ใช่
ฟังนะ แนท นี่ไม่ใช่ที่ของผม
เดี๋ยวผม...
ให้เวลาตัวเองสัก 5 นาทีเพื่อปรับตัว
การเปลี่ยนแปลงไม่เคยง่าย
บอกหน่อยซิว่า
คุณคิดยังไงกับวงธัญพืช
ไม่ได้คิดเลย
มีเรื่องประหลาดล้ำเกิดขึ้นนะ
คุณคิดว่าเป็นแค่ขี้เมาอังกฤษ มาเล่นตลกเหรอ
- โง่จริง - อืมใช่
ลองใช้เวลาดูลายพวกนั้นสิ
คุณจะรู้สึกได้
บางอย่างต้องการสื่อสารกับเรา
มันควรจะลงข่าวหน้าหนึ่งทุกฉบับทุกวัน
โอเค ขอบคุณ
ว่าแล้วว่าเป็นคุณ
- หวัดดี - คุณมาที่นี่ได้ยังไง
เขาเจอเพื่อนใหม่
ใช่ๆ
ดูคุณสิ
เหมือนได้กลับมาเป็นนักศึกษา
รู้สึกยังไงบ้าง
อ้อ นี่วาเนสซ่าค่ะ
- หวัดดีค่ะ - หวัดดีครับ
- ผมชื่อแนท - หวัดดี
เจซซี่เป็นศิษย์เก่า
เราไปทานมื้อสายกันมา
และฉันคิดว่าแม่ฉันแอบปิ๊งเขา
คุณเคยเรียนที่นี่เหรอคะ
ใช่ครับ
เมื่อไหร่คะ
โอ้โห ยุค 90 น่ะ
โอ้โห พวกเราเพิ่งเกิด
ใช่ ผมแก่แล้ว
แต่คุณดูดีนะ
และแต่งตัวหรูไปหน่อย
ดีขึ้นแล้ว
ทำไมคุณชอบผู้ชายคนนี้นัก
เพราะเขาน่ารัก
เฮ้ เดี๋ยวหาอะไรให้ดื่มนะคะ
ครับไม่ดีกว่า ผมจะไปแล้ว
ไม่เอา อยู่ต่อเถอะ
ไม่จริงๆ ผมควรไป
- คุณดื่มกาแฟมั้ย - ดื่ม
อะไรนะ บ้าชะมัด
เหมือนเพื่อนผมที่นี่เลย
คุณสองคน...พรุ่งนี้
กาเเฟ
ค่ะ ฉันไปได้ คุณไปมั้ย
อืมครับ
น่าจะดี
เก้าโมงนะ
ไม่นะ เอาจริงเหรอ
เอาเป็น 11.30 น.ได้มั้ย
เอ่อ ครับ ตามนั้น
หวัดดี
ขอคุยหน่อยได้มั้ย
ได้สิ โอเค
เจอกันพรุ่งนี้นะคะ
ครับ แล้วเจอกัน
โอเค
ไงวาเนสซ่า
ไม่ต้องกลัวหมอนั่น
เธอชอบนาย
โอเค
ราตรีสวัสดิ์ แนท
ราตรีสวัสดิ์ อีธาน
ให้ช่วยอะไรมั้ย
โทษที
ก็แค่...
มันคือหนังสือที่ดีที่สุดตลอดกาล
ผมก็เลยหยิบมาดู
หนังสือที่ดีที่สุดตลอดกาลงั้นเหรอ
ก็หนึ่งในหลายเล่ม ใช่
คุณสังเกตมั้ยว่าคนแถวนี้ชอบพูดเกินจริง
อะไรก็ยอดเยี่ยมไปหมด
เช่น เขาเป็นอาจารย์ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา
หรือนี่คือแซนด์วิชยัดไส้ที่อร่อยที่สุดในโลก
อย่างกับได้ลองเรียนกับอาจารย์ทุกคน
และชิมแซนด์วิชยัดไส้มาแล้วทุกชิ้นในโลก
ซึ่งโดยตรรกะแล้วรู้กันอยู่ว่าเป็นไปไม่ได้
โอเค
เอาล่ะเรามีเวลาพอมั้ย
- หวัดดี - หวัดดี
ฉันมาสายไปมั้ย
ไม่หรอก ดื่มกาแฟมั้ย
ไม่ล่ะ ฉันดื่มของคุณละกัน
เป็นอะไรรึเปล่า
ยังไม่รู้
กลิ่นตัวฉันเหมือนเบียร์เลย คุณได้กลิ่นมั้ย
ได้ คุณกลิ่นแบบนั้นจริง
งั้นฉันขอตัวแป๊บนึง
ขอโทษนะครับ
เรื่องเมื่อตะกี๊
พอคุณเดินไปผมก็คิดว่า
ทำไมผมต้องหยาบคายกับคนที่ ชอบนักเขียนคนเดียวกับผมด้วย
และผมหาคำตอบไม่ได้
โอเค
โอเค งั้นก็...ผม
เกรดผมหลุดลุ่ยมากตอนปีสุดท้าย
หนังสือเล่มนั้นเป็นเล่มเดียวที่ผมอยากอ่าน
คุณชอบมั้ย
ครับ
ความจริงมันเป็นหนังสืออ่านนอกเวลา
น่าประทับใจ
ไม่ใช่สั้นๆ เลยนะ
ใช่ ผมรู้
รู้มั้ย จุดประสงค์ของเรื่องแต่งคือ...
ต่อสู้กับความโดดเดี่ยว
เยี่ยม
ผมไม่เคยได้ยิน
ใช่
ในทางกลับกัน
"ถ้ามัวแต่อ่านหนังสือหนา 1,100 หน้า"
ชีวิตสังคมคุณจะแย่นะ
ใช่
ความโดดเดี่ยวจะเพิ่มขึ้น และลดลงพร้อมกัน
คุณรู้จักกันเหรอ
ใช่ เราเรียนวิชาตรรกศาสตร์ สัญลักษณ์ด้วยกันตอนเทอมแรก
ฉันซิบบี้ค่ะ
ใช่ ผมดีน หวัดดี
- หวัดดี - ผมเจซซี่นะ
โอเค
เขาเป็นคนน่าสนใจนะ
ใช่
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเขากลับมา
ทำไมล่ะ หมายความว่ายังไง
เขาเป็นโรคอารมณ์แปรปรวนเมื่อปีที่แล้ว
สุดท้ายก็ถูกส่งเข้าโรงพยาบาล
แล้วก็ไม่รู้สิ เขาคงสงบลงมั้ง
- เขาน่าจะเป็นคนที่ฉลาดที่สุด - เหรอ
ทุกอย่างโอเคมั้ย
โอเค ทุกอย่างโอเค
ฉันไปอ้วกมา
น่าเกลียดจัง
ขอโทษค่ะ คุณคงไม่อยากได้ยิน
มาเถอะ ไปเดินเล่นกัน
พ่อแม่ฉันชอบคุณมาก
โอ้ ดีจัง
ผมก็ชอบพวกเขา
คุณโชคดีที่มีพ่อแม่แบบนั้น
เช่นยังไง
เช่น ไม่รู้สิ
ข้อแรกคือท่านยังอยู่ด้วยกัน
ทำให้ดูแลคุณช่วงวัยรุ่นได้เต็มที่
ใช่ คงงั้น
ฉันชอบเวลาไม่จุกจิกซึ่งนานๆ ที
อ๋อ ฉันมีเคล็ดลับให้พ่อแม่ กวนใจฉันน้อยลงด้วยนะ
- อยากฟังมั้ย - โอเค
ฉันทำเหมือนพ่อแม่เมาตลอด
จริงนะ มันเวิร์ค
ทุกครั้งที่ท่านพูดอะไรที่... น่าหงุดหงิดหรือขุ่นเคือง
ฉันจะคิดซะว่า...
พ่อแม่เมาอยู่ โกรธท่านไม่ได้ ท่านไม่ผิด
และทำไมฉันต้องเชื่อ คำแนะนำของคนเมาด้วย
เจ๋งมาก
คุณชอบดนตรีคลาสสิคมั้ย
ชอบสิ
โอเค ฉันลงวิชาสำรวจดนตรีเมื่อปีที่แล้ว
พระเจ้าช่วย.
เปลี่ยนชีวิตฉันไปเลย
ฉันดีใจมากที่เจอคุณเมื่อคืน
ผมก็เหมือนกัน
บังเอิญมาก
ผู้ชายคนนั้นใครเหรอ
ผู้ชายไหน
เมื่อคืนน่ะ ผู้ชายคนนั้น
อ๋อ เขาชื่อเอริค
เอริค
เอริคเป็นแฟนคุณเหรอ
ไม่ใช่ๆ
รู้มั้ยฉันชอบเกือบทุกอย่างที่นี่
ยกเว้นเรื่องผู้ชาย
ไม่ดีเหรอ
ไม่มีใครชอบออกเดท
ทุกคนไม่จริงจังกับมันเลย
สมัยผมก็เหมือนกัน
ใช่
บางทีฉันก็หัวโบราณ
ในนามหนุ่มสาววัย 18-22 ปี ทั้งอดีตและปัจจุบัน
ลูกขอประทานอภัย
ได้โปรดยกโทษให้พวกเขา
จริงๆนะ
เราไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป
สิ่งหนึ่งที่ผมชอบที่สุดเกี่ยวกับการเรียนที่นี่
คือความรู้สึกที่ว่าทุกอย่างเป็นไปได้
มีทางเลือกมากมายอยู่ข้างหน้า
คุณเรียนจบไปแล้วอะไรก็เกิดขึ้นได้
และแล้วคุณก็เรียนจบไปเผชิญชีวิตจริง
คุณตัดสินใจทุกอย่างไป
ทางเลือกมากมาย ที่เคยอยู่ตรงหน้าหายวับไป
ณ จุดหนึ่ง คุณจะคิดว่า
อ๋อ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง
ซึ่งมันน่าเศร้านิดหน่อย
คุณมองช่วงวัยรุ่นสวยงามไปหน่อยมั้ย
เพราะฉันว่าเป็นผู้ใหญ่หรือเป็นวัยรุ่น
ก็ยากและน่ารำคาญพอกันนั่นแหละ
ไม่ใช่เพราะว่าคุณแก่ เพราะคุณรู้ว่าไม่ใช่
นี่ ผมรู้ว่าเถียงกันไปก็ไม่มีใครชนะ
เพราะมันทั้งจริงและไม่จริง
โอเค ตอนนี้ผมรู้สึกต่างจากตอนสมัยเรียน
และผมไม่อยากบ่นให้คุณฟัง แต่เดี๋ยวคุณก็จะเป็นเหมือนกัน
คุณกำลังจะบอกว่าอะไรๆ มันแย่
และให้ฉันเตรียมตัวไว้งั้นเหรอ
เปล่า การเรียนศิลปศาสตร์ช่วยแก้ทุกปัญหา
ขอบคุณพระเจ้า!
คุ้มทุกบาททุกสตางค์
เราน่าจะกอดกัน
อะไรนะ
ฉันหมายถึงเราจะคุยกันต่อก็ได้
แต่ฉันว่าเรากอดกันดีกว่า
เอาเลย
โอเค
- ใครเริ่ม - ฉันเอง
- โอเค - เรียบร้อย
พระเจ้า นานแล้วสินะที่คุณเคยเรียนที่นี่
ใช่ใช่เลย
พอได้แล้วๆ
เปล่า ฉันหมายถึงฉันเป็นตัวของตัวเอง
เพราะฉันคิดว่า...
ก่อนไป ฉันว่านายน่าจะชอบเสื้อพวกนี้
ฉันคงไม่ได้ใส่มันแล้ว ก็เลยจะยกให้
โอ้ ดูตัวนี้สิ
ว่าไง ไม่ชอบเหรอ
ไม่ฮะ
ไม่เอาน่า ตัวนี้สุดยอด
รู้มั้ยกว่าจะได้มายากแค่ไหน
ผมก็ได้แต่จินตนาการ
นายนี่มันไร้รสนิยม
ให้ตายเถอะ เสื้อนี่สวยชะมัด
- ฉันไม่ให้นายหรอก - ตามสบายฮะ
โอ๊ย รู้สึกดีจริงๆ
ฮัลโหล
ว่ายังไง
ไม่ๆ เขายังอยู่
ได้ รอสักครู่
ซิบบี้
ฮัลโหล
คุณยังไม่ไปใช่ไหม
- ยังครับ - ดีค่ะ
ฉันต้องเจอคุณก่อนคุณไป
มาเจอฉันที่ร้านหนังสือนะ
พูดว่าตกลง
ตกลง
โอเค
เธอถามถึงหนังสือที่ผมแนะนำ
- เอาล่ะ ผมไปนะ - โอเค
เป็นสุภาพบุรุษเดินไปส่งผมที่รถหน่อย
ก็ได้ๆ
ขอบคุณสำหรับเสื้อเชิ้ตฮะ เดี๋ยวคราวหน้าผมมาเอานะ
ได้ ระหว่างทางนายจะพูดว่า
เดี๋ยวโทรหาเขาหน่อยละกัน
- หวัดดี - หวัดดี
ขอโทษนะ ฉันไม่ได้อยากทำคุณเสียเวลา
แต่ฉันทำนี่ให้คุณ
เผาทิ้งหรืออะไรก็ได้
เป็นดนตรีจากวิชาสำรวจที่ฉันเล่าให้ฟัง
"เพลงคลาสสิค บารอค, โอเปร่า"
เยี่ยม
ผมไม่รู้จักสักเพลง
ใครบอกว่าเราต้องฟัง...
เพลงวงอินดี้แนวๆ จริงมั้ย
จริง
ถูกต้อง
นี่เป็นเพลงที่ฉันไม่เคยคิดจะชอบหรือสนใจ
แต่วิชานี้...
เหมือนกับมีคนพูดอะไรให้คุณฟังไม่รู้กี่ครั้ง
แต่คุณไม่สนใจ
แล้ววันหนึ่งก็มีอาจารย์เก่งๆ
พูดให้คุณฟัง
แล้วแบบ โอ้โห เบโธเฟ่น
ใช่
มันเจ๋งมากเลย ขอบคุณนะ
หวังว่าคงมีโอกาสหาอะไรมาให้คุณ
คุณทำอะไรได้รู้มั้ย
เขียนจดหมายหาฉันไง
ผมทำได้
เขียนมือนะ
ใช้ปากกาหรืออะไรแบบนั้น
ใช่ เขียนบนกระดาษ
ประทับตราด้วยขี้ผึ้งสีแดงก็ได้
ผมฟังเพลงพวกนี้ระหว่างเขียนก็ได้
ใช่ เหมือนในศตวรรษที่ 17
ใช่
ได้ แต่ผมยังไม่มี...ที่อยู่คุณเลย
ตู้จดหมายฉันเบอร์ 108
ที่เหลือคุณไปหาเองได้ใช่มั้ย
ได้ๆๆ
ฉันเขียนเบอร์โทรไว้ให้ในกล่อง
งั้นเหรอ
เผื่อคุณจะ...
อะไรประมาณนั้น
ครับ
ได้ โอเค
เอาล่ะ
ค่ะ
- บาย - บาย
อาจารย์แฟร์ฟีลด์ครับ
ผมเจซซี่ ฟิชเชอร์ครับ
ผมเรียนวิชา...
วรรณคดีโรแมนติคกับอาจารย์ตอนเรียนที่นี่
แล้วไง
ผมชอบมันมาก
เยี่ยม
เฮ้ ดีน
ผมรู้ว่าคุณมองว่ามันไม่ดี
ก็แค่เลิกตอนเรียนจบเหมือนคนอื่น
รถสวยดี
บ้าเหรอ
นี่รถเช่า
ฉันไม่ถนัดขึ้นเครื่องบิน
ผมเข้าใจ
นายจะไปไหน
กลับหอพัก
ขึ้นมาสิ เดี๋ยวฉันไปส่ง
คุณเคยเรียนที่นี่ใช่มั้ย
ใช่
ชอบมั้ย
ชอบมาก
ถ้าไม่นับความทรงจำแย่ๆ...
อย่างการเขียนธีสิสเดือนกุมภา
ใช่ เดือนกุมภาที่นี่ห่อเหี่ยว
ใช่ สยอง
แต่เดือนอื่นดีใช่มั้ย ที่นี่น่ะ
ผมไม่อยากพูด
ถ้าอยากบอกก็บอกฉันได้นะ
ก็ไม่ใช่ความลับเสียทีเดียว
ปีที่แล้วผมสติแตก
จำเหตุการณ์ไม่ค่อยได้
แต่ตื่นมาเจอเรื่องขำขันเฮฮา
ตอนนี้พวกเขาให้ผมเจอเรื่องหนักๆ
ซึ่งเดาว่าคงทำให้ผมเข้าที่เข้าทาง
แต่มันทำให้ทุกอย่างเหมือนคลื่นใต้น้ำ
ซึ่งไม่ดีอย่างที่พูดหรอก
นายกลับมาทำไม
แม่ผมเป็นพยาบาล
เธอเลี้ยงผมมาคนเดียว
ผมได้ทุนเรียน
เธอภูมิใจมากที่ได้ผมเรียนที่นี่
ขอบคุณที่มาส่งฮะ
ผมไม่รู้จะขอบคุณยังไง
ที่แนะนำเพลงแบบนี้ให้
นอกจากผมจะชอบมันจริงๆ แล้ว
มันยังเปลี่ยนความรู้สึกของผมต่อนิวยอร์กด้วย
ผมระหองระแหงกับเมืองนี้มาตลอด
แต่ผมพบว่าเมื่อแทนที่เสียงแตรรถ และเสียงตะโกน...
ด้วยเพลงของชูเบิร์ทและเทลามอน
เมืองนี้กลับกลายเป็นงดงาม
หลังจากโกรธขึ้งกันมาหลายปี
เหมือนกับดนตรีช่วยให้เราปรองดองกัน
เพลงล่าสุดที่ผมชอบคือ
เมดิเทชั่นของแมสซีเน็ต
ผมไม่รู้จักเพลงไหนไพเราะเท่าเพลงนี้
แบรนเดนเบิร์กคอนแชร์โตก็ใช่ย่อย
ผมเข้าใจความรู้สึกที่คุณมีต่อเบโธเฟ่นเลย
อ้อ ผมไม่รู้ความหมายที่แท้จริงของเพลงวิวัลดิ... จากเจียสติโน่หรอกนะ
แต่สำหรับผม มันสื่อถึงความหลอกลวง
เหมือนภารกิจจารกรรมเท่ๆ
มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นจารชน
ที่กำลังปฏิบัติภารกิจสุดเย้ายวน
ผมคิดว่าเพลงโหมโรงของแวกเนอร์ ที่คุณรวมมาในนี้
ควรมีคำเตือนนะ
เพราะจากที่ผมหาข้อมูลออนไลน์
เขาบอกว่า โอเปร่าเพลงนี้พูดถึงการต่อสู้
ระหว่างความรักอันศักดิ์สิทธิ์และนอกรีต
เป็นความขัดแย้งเดียวในนี้
วันก่อนผมกำลังข้ามถนน
ใจลอยคิดอะไรเรื่อยเปื่อย
ผมฟังเพลงโหมโรงนี้อยู่
พอเสียงเพลงเริ่มดังขึ้น
ผมสำเหนียกได้ว่าตัวเองมีมือ มีขา มีลำตัว
และอยู่ท่ามกลางผู้คนและรถ
อธิบายยากว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แต่วินาทีนั้นผมรู้สึกว่าความล้ำเลิศ
ที่เรานิยามไปต่างๆ นานา
อาจอยู่ในคอนกรีตหรือแท็กซี่
เช่นเดียวกับในแม่น้ำ ทะเลสาบ และภูเขา
ผมคิดได้ว่า... ความงดงามไม่ได้ขึ้นอยู่กับเวลาหรือสถานที่
สิ่งที่เราต้องการก็เพียงแค่ดนตรีที่ใช่
ผมคิดว่าการเสพดนตรีแนวใหม่นี้
จะทำให้ผมพิจารณายกเลิกการเป็นปฏิปักษ์กับ
บรรดาชายผิวขาวที่ตายไปแล้ว
และผมต้องขอขอบคุณ
ว่าแต่คุณเป็นยังไงบ้าง
จากเพื่อนของคุณ เจซซี่ ฟิชเชอร์
เจซซี่ ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี
ฉันดีใจมากที่คุณชอบเพลง
ฉันรู้สึกเหมือนได้ยกระดับชีวิต เมื่อได้เรียนวิชานั้น
ที่ฉันงงที่สุดคือมนุษย์
เป็นผู้สร้างสรรค์เพลงเหล่านั้น
คนสมัยนี้เขียนเพลงแบบนี้รึเปล่านะ
ฉันไม่รู้จักคนที่ทำแบบนั้น
ฉันหวังว่าคุณจะหลงรักเพลง จากโคซี่ แฟน ทัทเท
ตอนฉันฟังเพลงนี้ ไม่รู้ทำไม
ทุกคนที่ฉันเจอดูมีเสน่ห์ขึ้นทันที
ลองฟังดูแล้วตอบกลับฉันด้วย
เอลิซาเบธ คุณพูดถูกเรื่องเพลงของโมซาร์ท
มันทำให้ทุกคนในนิวยอร์กดูเหมือน
คนรักในนิยาย
ผมหนีความจริงไม่ได้แล้ว
ผมว่าผมชอบโอเปร่า
คุณอย่าบอกใครนะ
อย่าเชียว
ฉันเก็บความลับเรื่องโอเปร่าของคุณไว้อย่างดี
ฉันฟังเพลงเหล่านั้นซ้ำอีก
หลังอ่านจดหมายคุณแต่ละฉบับ
ฉันชอบฟังคุณเล่าเรื่องการฟังเพลง
และแม้จะมีเพนซิลวาเนียกั้นระหว่างเรา
การได้รู้ว่าเราฟังเพลงเดียวกัน
มันทำให้ฉันรู้สึกว่าคุณอยู่ไม่ไกล
ฉันยังไม่แน่ใจนักแต่ฉันคิดถึงคุณ
อืม ไม่รู้ว่าทำไม
ฉันแทบไม่รู้จักคุณเลย
อย่างไรก็ตาม...
จดหมายเขียนมือคือสิ่งที่ดีที่สุดในโลก
เขียนมาเรื่อยๆ นะคะ
คุณถามว่าทำไมสมัยนี้ ถึงไม่มีใครเขียนเพลงแบบนั้น
ผมว่าสิ่งที่นักแต่งเพลงสมัยนั้น แสดงออกทางดนตรี
อาจยิ่งใหญ่เกินกว่าสภาพจิตใจของคนยุคเรา
อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างที่นี่ราบรื่นดี
ชีวิตมหาวิทยาลัยดำเนินต่อไป
เช่นการฟังเมดิเทชั่นของแมสซีเน็ต
ผมกลัวว่าระบบประสาทของผมจะแย่เกินกว่า
ที่จะรองรับความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น
ฉันแน่ใจว่าถ้าเราเข้าเรียนที่นี่พร้อมกัน
เราต้องเป็นเพื่อนซี้กันแน่
ดนตรีเหล่านี้คือความตายของผมรึเปล่า
ถ้าใช่ มือคุณคงเปื้อนเลือด เอลิซาเบธ
คุณรับได้มั้ย
เจซซี่ ฉันอยากพบคุณ
พอๆกับอยากอ่านจดหมาย
ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี
กลับมาหาฉัน
ผู้ชายที่นี่ยังคงอายุ 18-22
และทำตัวตัวตามวัย
ฉันต้องการสุภาพบุรุษ และอยากให้คนๆ นั้นเป็นคุณ
รอเสมอ ซิบบี้
ตอนฉันอายุ 19 เธออายุ 3 ขวบ
ตอนฉัน 16 เธอยังไม่เกิดเลย
ตอนฉันอายุ 50 เธอ 34
ตอนฉัน 87
เธอ 71
เอลิซาเบธที่รัก ผมตัดสินใจทำตามที่คุณขอ
ผมจะไปถึงวันที่ 14 และพักที่โรงแรม
แต่ผมว่างที่จะไปเดินเล่น เตร็ดเตร่ ทอดน่อง
ผมจะตั้งตารอวันนั้น
เจซซี่ ฟิชเชอร์
คืองี้ บ๊อบ
ช่วงนี้ผมถามคำถามยากๆ กับตัวเอง
ทุกคนรู้ว่าผมตัดสินใจลาออกจากที่นี่
เพราะมันถึงเวลา
ที่ว่าถ้ามองย้อนไป
คุณอาจกลายเป็นเสาเกลือ
ใช่ นั่นแหละ
ผมว่าผมคงพูดเร็วไป
ผมยังมีไฟอยู่
ผม..
นี่ปีเตอร์ คุณไม่มีแฟนพันธุ์แท้ที่นี่แล้ว นอกจากผม
ขอบคุณ
ตอนที่คุณประกาศลาออก พวกเรารู้สึกเศร้าที่คุณจะไป
แต่คุณยืนยันว่ามันถึงเวลา
ใช่ ตอนนั้นผมคิดแบบนั้น
เราจ้างคนอื่นแล้ว
คนหนุ่มจากมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย
เป็นผู้สมัครที่น่าประทับใจมาก
เขาเป็นตัวเลือกแรกของเราเลย
ไม่คิดว่าจะได้เขา แต่เราก็ได้
คุณบอกว่าไม่อยากยุ่งเรื่องหาอาจารย์ใหม่
ใช่ๆ
ผม..
แต่ผมไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้
ทุกคนเลือกเขาเป็นเอกฉันท์
ทุกอย่างก็เลยเร็วกว่าปกติ
บ๊อบ
ครั้งนี้ขอเถอะ
ปีเตอร์ เราทำไม่ได้
ภาควิชาเสียเงินสรรหาเป็นพันดอลลาร์
ผู้สมัครก็ปฏิเสธงานอื่นไปแล้ว
คุณก็รู้กระบวนการดี
ผมเคยจ้างคุณ บ๊อบ
ไม่ต้องบอกผมว่ามันเป็นยังไง
จะบอกให้
ตอนคุณเข้ามา มติไม่เอกฉันท์หรอกนะ
ผมต้องโน้มน้าวคนอื่นแทบตาย
ตอนนี้ 20 ปีผ่านไป
ที่คุณได้เป็นหัวหน้าภาควิชา
ก็เพราะผมไม่ชอบการเมือง!
แต่ไม่รู้ทำไมคุณถึงชอบ
ความจริงดูท่าจะเป็นของโปรดคุณเลย
ผมขอร้อง
ฟังนะ
ช่วยผมสักครั้งนะบ๊อบ
ผมขออยู่ต่ออีก 3 ปี
เสียใจด้วย
ผมช่วยอะไรไม่ได้
เฮ้!
เฮ้
อุ๊ย หวัดดีค่ะ
เจซซี่ จำวาเนสซ่าได้ใช่มั้ย
- จำได้ หวัดดีครับ - คุณกลับมา
ใช่
ฉันควรจะ...
เอ่อ ฉันมีธุระต้องไปทำ
นี่ห้องคุณสินะ
ใช่ ล้ำใช่มั้ยล่ะ
ใช่
ผมลืมไปแล้วว่ามันเล็กขนาดไหน
เป็นการซ้อมใช้ชีวิตที่นิวยอร์กที่ดี
คุณจะไปพบอาจารย์โฮเบิร์กมั้ย
คงไม่นะ
และรู้มั้ย ถ้าคุณไปพบเขา
อย่าบอกว่าผมอยู่ที่นี่
- โอเคนะ - โอเค
คุณจะนั่งมั้ย
นั่งๆๆ
ผมควรบอกคุณว่า
ผมรู้สึกแปลกที่มาที่นี่
ทำไมล่ะ อย่าสิ
ไม่รู้คุณรู้รึเปล่าว่า
ผมแก่กว่าคุณหลายปี
จริงเหรอ
หลายปีเลยนะ จริงๆ
ผมไม่ได้อยากออกตัวแรง
แบบว่า เอ่อ...
เดี๋ยว ขอโทษนะ
คุณคิดว่านี่คือความรักเหรอ
ล้อเล่นน่า
พระเจ้า
มานี่!
อย่าคิดมากสิ
คุณบอกผิดคนแล้ว
ดูสิ
เราเชื่อมโยงกันได้ดี คุณว่ามั้ย
ใช่
ไม่รู้เพราะคุณล้ำหน้า
หรือผมย่ำอยู่กับที่
เพราะฉันล้ำหน้ามากกว่า
อาจจะ
แต่ผมก็ย่ำอยู่กับที่ด้วย
ฉันอยากให้มันค่อยเป็นค่อยไป
ได้
ผมก็เหมือนกัน
แต่ฉันอยากจูบคุณ
ที่หน้าผาก
ขอฉันจูบคุณที่หน้าผากได้มั้ย
ตอบว่าได้
ได้
และที่คาง
ขอฉันจูบคุณที่คางได้มั้ย
โทษที โทษที
มาเอาของน่ะ
รูมเมท
เราไป...คุณหิวมั้ย
ฉันกินได้
เหรอ
งั้นเราน่าจะ...เข้าเมืองไปหาอะไรกินกัน
นานเกินไปน่ะสิ
ฉันมีเรียนตอนบ่ายสอง
แต่ เอ่อ...ฉันรู้จักที่ที่ดีและใกล้กว่า
เฮ้ ดีน
คุณได้งานที่นี่เหรอ
อยากได้อยู่
เพื่อนฉันหาย
ขอนั่งด้วยนะ
อ่านอะไรอยู่เหรอ
วรรณคดีน่ะ
ดีสำหรับนายมั้ย
ก็คงงั้น
ชอบมั้ย
ไม่ค่อย
เป็นไงบ้าง ดีขึ้นมั้ย
ไม่
ผมอยากให้มันจบเร็วที่สุด
ทำไมคุณถึงชอบที่นี่นัก
เพราะมันเป็นช่วงเวลาเดียว ที่จะได้ทำแบบนี้
แบบว่านั่งอ่านหนังสือทั้งวัน
คุยกันเรื่องความคิด
คนข้างนอกไม่ค่อยทำแบบนี้
คิดดูนะ
คุณไปบอกคนอื่นว่าคุณเป็นกวี
และไม่มีใครชกหน้าคุณ
มันเจ๋งนะ
ใช่
ผมเข้าใจ
ผมแค่รับไม่ได้กับความจริงที่ว่า
ผมไม่มีความสุขอย่างแรงที่นี่
เจซซี่!
นี่เบอร์ฉัน เผื่อนายอยากคุย
บอกสิว่านี่ของวาเนสซ่า
เปล่า ของฉันเอง
เดี๋ยวนะ คุณอ่านจริงเหรอ
ใช่
หมดเลยเหรอ
ใช่
ไม่ได้ล้อเล่นใช่มั้ย
จริงที่สุด
ผู้หญิงกับแวมไพร์นี่มันยังไงกัน
มันเกี่ยวกับอะไรเหรอ
เเวมไพร์
ไม่ใช่ มันเกี่ยวกับอะไร
ก็แวมไพร์ไง
ผมไม่เข้าใจ มันดีเหรอ
ไม่
ฉันหมายถึงใช่ แต่ก็ไม่
งั้นคุณอ่านทำไม
เพราะฉันชอบ
นั่นไม่ใช่เหตุผลของการอ่าน
แล้วมีเหตุผลอะไรอีกล่ะ
ถามจริง
หนังสือดีๆ มีเยอะแยะ
ทำไมถึงอ่านเรื่องนี้
ฉันเกลียดบทสนทนานี้
หยุดได้มั้ย
เดี๋ยวนะ นี่มันเป็นไตรภาคใช่มั้ย
เกรงว่าจะใช่
คุณอ่านทั้งสามเล่มเลยเหรอ
คุณเคยอ่านซักเล่มมั้ย
คุณคิดว่าไงล่ะ
ถ้าไม่เคยอ่านแล้วจะไม่ชอบได้ยังไง
เหมือนระบอบเผด็จการเหรอ
คุณจะเผาหนังสือที่ไม่ชอบงั้นเหรอ
คุณพูดถูก รู้มั้ยผมจะทำอะไร
ผมจะอ่านหนังสือเล่มนี้ให้จบ
เราจะได้มาถกกัน
- ตอนนี้เนี่ยนะ - ใช่ ทำไมล่ะ
ทำไมล่ะ จะใช้เวลาแค่ไหนกันเชียว
เยี่ยมเลย ชมรมอ่านหนังสือ
เอาจริงเหรอ
จริง
ไว้เจอกัน
ไม่ใช่นะฮะ ผมเปล่า
มีคนท้าให้ผมอ่าน
พนันกันน่ะครับ
ผมชอบวิชาอาจารย์ฮะ
ให้ฉันเริ่มมั้ย
เชิญ
โอเค
ฉันชอบมัน
เพราะมันสนุกและงี่เง่า
มันช่วยฆ่าเวลา
และไม่ใช่ตอลสตอยแถมยังไม่ใช่โทรทัศน์
และทำให้ฉันมีความสุข
แล้วคุณว่าไง
ขอบคุณ
นี่เป็นหนังสือภาษาอังกฤษที่แย่ที่สุด
มีเล่มที่แย่ที่สุดในภาษาอื่นด้วยเหรอ
คงไม่มี
เว้นแต่มีคนแปลเล่มนี้เป็นภาษาอื่น
โอเค คุณนี่จริงๆเลย
เราไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
เถอะน่า ทำเถอะ
ผมไม่รู้ว่าคุณอ่านไอ้ที่คุณเรียกว่าประโยค
ปิดหนังสือ และไม่รู้สึกอะไรเลยนอกจาก
ขุ่นเคืองและเศร้าได้ยังไง
คนเป็นล้านชอบมัน
คนเป็นล้านชอบ
แปลว่ามันดีงั้นเหรอ
เปล่า แปลว่าคนเป็นล้านชอบมัน
หนังสือชุดนี้ทำให้คนมีความสุข
เราไม่จำเป็นต้องนึกถึงแต่รัฐศาสตร์
หรืออ่านแต่เชาเซอร์ ซึ่งฉันเกลียดมาก
คุณไม่จำเป็นต้องชอบมัน
งั้นจะอ่านทำไม
คุณรักมหาวิทยาลัยมากใช่มั้ย
มันคือการเข้าใจความเห็นต่างไม่ใช่เหรอ
มันคือการพัฒนารสนิยมด้วย
คุณนี่มันหัวสูง พ่อหัวสูง
ผมเปล่า
ใช่คุณเป็น
คุณคิดว่าเจ๋งที่เกลียดสิ่งต่างๆ
ซึ่งมันไม่ใช่ มันน่าเบื่อ
พูดเรื่องที่คุณชอบ
และเงียบเมื่อถึงเรื่องที่ไม่ชอบ
ผมรู้ว่ามันฟังดูเป็นยังไง
แต่นี่เรื่องใหญ่นะ
ประเทศนี้อยู่ในสภาพย่ำแย่
ซึ่งผมว่าส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับ
ความชอบในสิ่งที่ไม่ดีของผู้คน
นั่นมันความคิดคุณ!
ทำไมคุณถึงเป็นคนตัดสินว่าอะไรดีอะไรไม่ดี
และคุณอยากรายล้อมด้วย
คนที่อ่านหนังสือเหมือนคุณเท่านั้นเหรอ
ผมว่าเราต้องคุยกันต่อถึงตัวอย่างที่เฉพาะเจาะจง
คุณอยู่ที่ไหน
หมายความว่าไง
หมายความว่าคุณอยู่ที่ไหนสักแห่ง
แต่ไม่ใช่ที่นี่
เปล่า ผมอยู่นี่
แล้วทำไมเราต้องมานั่งเถียงกัน
เพราะหนังสือเล่มเดียวด้วย
หวัดดีค่ะ ปีเตอร์
ซิบบี้
ปีเตอร์
ปีเตอร์.
นายมาทำบ้าอะไรที่นี่
ผมไม่รู้
รู้มั้ยว่าฉันอายุเท่าไหร่
ไม่รู้ คุณอายุเท่าไหร่เหรอ
มันเรื่องของฉัน
รู้มั้ยว่าฉันรู้สึกเหมือนอายุเท่าไหร่
ตอนที่อายุ 19 ฉันไม่รู้สึกเหมือนอายุ 19
แต่ฉันโกนหนวด แล้วมองตัวเองในกระจก
บังคับตัวเองให้พูดว่า
นี่ไม่ใช่เด็กอายุ 19
ตลอดหลายปีที่สอนที่นี่
ฉันต้องชัดเจนกับตัวเองว่า
แม้จะรายล้อมด้วยเด็กอายุ 19
และฉันอาจจะรู้สึกเหมือนอายุ 19
แต่ฉันไม่ได้อายุ 19 อีกต่อไปแล้ว
นายตามฉันเหรอ
ใช่ฮะ
ไม่มีใครรู้สึกเป็นผู้ใหญ่
นั่นคือความลับอันโสมมของโลก
จักรวาลนี้สมบูรณ์แบบแค่ไหน
นายยังอยู่ที่นี่เหรอ
โชคดีของคุณ
เพราะท่าทางคุณต้องการเพื่อน
คุณรู้มั้ยว่ามีวัตถุกันเสียมากมาย ในอาหารที่เรากิน
และมีการค้นพบว่ามันทำให้ร่างกายคุณ
เน่าเปื่อยช้าลงหลังจากตาย
ไม่มีทาง จริงเหรอ
วัตถุกันเสียน่ะ ตัวร้าย
อยากฟังเรื่องดีๆ มั้ย
อยากซิ
หนอนผีเสื้อ เอาหมวกผมมา
พวกมันกระดึ๊บไปมา
แล้วอยู่ๆ ก็มีกลุ่มเซลล์ปรากฏขึ้น
นักวิทยาศาสตร์ไม่รู้ว่ามันโผล่มาจากไหน
หรือเพื่ออะไร
แต่เซลล์นี้ปรากฏขึ้นในตัวหนอนผีเสื้อ
แล้วสะกดจิตหนอนผีเสื้อว่า
เจ้าจะกลายเป็นผีเสื้อ
แล้วเซลล์หนอนผีเสื้ออื่นๆ ทำอะไร
ตอนที่เซลล์กลุ่มนี้โผล่มารู้มั้ย
ไม่รู้สิ
มันจู่โจมเซลล์พวกนั้น!
พยายามฆ่าให้ตาย!
แบบว่าไปตายซะ
เราเป็นหนอนผีเสื้อก็ดีอยู่แล้ว
ไปให้พ้น!
แต่สุดท้าย เซลล์เหล่านั้นก็เติบโต
และกุมชะตาของหนอนผีเสื้อ
ก่อเกิดรังไหม
และยังไงต่อไปรู้มั้ย
หนอนผีเสื้อกลายเป็นผีเสื้อ
หนอนผีเสื้อกลายเป็นผีเสื้อ!
เจ๋งอ่ะ
ใช่มั้ยล่ะ
ใช่ ดีแฮะ
และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมถึงไม่ต้องกลัว
เพราะทุกอย่างจะเรียบร้อย
ฉันไม่แน่ใจว่าเชื่อรึเปล่า
มันต้องเป็นเรื่องจริง
ไม่มีทางเป็นอย่างอื่น
รู้มั้ย ฉันยังไม่เชื่อเลยว่านายมีจริง
จริงๆ นะ
มันจริงทั้งนั้นแหละ
สิ่งที่คุณเชื่อ
อะไรน่ะ
ที่นายดื่ม
เอชทูโอ
คุณน่าจะดื่มหน่อย
ต้องรักษาระดับน้ำ
ก็ได้
ขอบคุณ
ต่อไปนี้ชีวิตจะมีแต่มงคล
นั่นแหละ
ฉันชอบนายนะ แนท
ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกัน
เป็นเรื่องง่ายทีสุดในโลก
ฉันสนุกมาก
ไปล่ะ
ครองใจเธอให้ได้ เพื่อน
เอ่อ โอเค
จงรัก!
ใช่! คุณดูมีความสุข
ใช่
เกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้สิ
มันเป็นอะไรบางอย่าง
บอกฉันเรื่องบางอย่างนั้นได้มั้ย
ได้สิ
โอเค ถ้าไม่นับเรื่องหนังสือ
ที่น่าหงุดหงิดมากๆ
ฉัน เอ่อ...รู้สึกดีกับคุณมาก
นานแล้วที่ฉัน...ไม่รู้สึกแบบนี้กับใคร
และฉันชอบมัน
ใช่ ผมก็เหมือนกัน
ฉันอยากให้คุณอยู่กับฉันคืนนี้
คุณมีรูมเมทนี่
เธอไปนอนที่อื่น
อ๋อ คุณจะอยู่มั้ย
อยู่
ดี
แต่ฉันต้องบอกคุณอย่างนึง
นี่คือครั้งแรกของฉัน
ซึ่งฉันอยากให้เป็นคุณ
โอเค
ผมต้อง...
เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวผมกลับมา
โอเคนะ
ฉันไม่น่าบอกคุณเลย
ไม่ๆ ดีแล้ว
ผมดีใจที่คุณบอก
เป็นปัญหารึเปล่า
ใช่ เป็น
ทำไมล่ะ
โอเค อย่างแรกเลยคือผมอายุ 35
- คุณดูไม่เหมือน - ขอบคุณ
อีกอย่าง ฉันไม่สน
แต่ผมสน
คุณไม่ควรจะสน
เป็นเรื่องโง่ที่จะหมกมุ่นเรื่องอายุ
ถ้าการกลับชาติมาเกิดเป็นเรื่องจริงล่ะ
คิดดูสิ
ถ้าเกิดฉันแก่กว่าคุณเป็นพันปีล่ะ
นั่นไม่ใช่ข้อโต้แย้งที่ดี
ทำไมล่ะ
เพราะมัน...เหมือนกับพูดว่า
ความจริงคือไม่จริง
ถ้าอย่างนั้นทุกอย่างก็ไม่มีผลลัพธ์
เราปัดความรับผิดชอบไม่ได้
และผมเชื่อในผลลัพธ์
ไม่ คุณเชื่อในบาปกรรม
อาจจะ
แต่ก่อนกระทำบาป เขาเรียกว่าศีลธรรม
คุณกลับมาทำไมเนี่ย
มาหาคุณ แต่ผมไม่รู้ว่าคุณจะ...
ทำไมต้องเอามาเป็นประเด็น
ไม่รู้สิ พูดให้มันดูดีเหรอ
ฟังนะ
เอลิซาเบธ
เซ็กส์เป็นเรื่องซับซ้อน
เข้าใจมั้ย เมื่อก่อนผมไม่ค่อยเข้าใจ
แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว
ฉันไม่ได้เซ็นสัญญาพวกนั้น
ตอนอยู่มัธยมปลายนะ
ฉันไม่ใช่คนเจ้าระเบียบอะไร
ฉันแค่ไม่เคยพบใครที่ฉันไว้ใจและชอบ
จนกระทั่งวันนี้
ผมทำไม่ได้
ฉันไม่ดึงดูดคุณเหรอ
ไม่ เอ่อ ผมหมายถึงดึงดูดสิ
มันเพิ่ง
แต่ตอนนี้ผมแคร์คุณมาก
คุณไม่อยากนอนกับฉัน
เพราะคุณชอบและเคารพฉันมากเกินไปเหรอ
จริงๆ แล้ว
ใช่
นั่นเป็นเรื่องน่าเศร้าที่สุด
ผมอยากอยู่ในชีวิตคุณ
จริงๆ นะ
ฉันมีพี่ชายอยู่แล้ว โอเคมั้ย
ไม่อยากได้ที่ปรึกษาอีกคน
ผมตอบตกลงทุกเรื่องไม่ได้
เอลิซาเบธ
หยุดเรียกฉันแบบนั้น
อะไรนะ
ไม่มีใครเรียกฉันแบบนั้น
คุณต้องไปเดี๋ยวนี้
ฉันหงุดหงิดมาก คุณต้องออกไป
โอเค
ออกไป!
อ๋อๆๆ
ฉันจำเธอได้แล้ว
จริงเหรอครับ
ก็ไม่เชิง
วันแย่ๆ เหรอ
ครับ
น่าขัน น่าขัน
ดิ้นรนไปก็ไร้ค่า
ท่านโยนทรายใส่สายลม
ทรายก็รังแต่จะพัดกลับมา
เบลก
เอาไปเลยเอบวก
เฟรนช์ฟราย
ฉันกำลังจะสั่งห่อนึง
ขอเบียร์ฉันหน่อยสิ
ได้ ดื่มของผมเลย
แน่นอนว่าฉันตื่นเต้น
ฉันดีใจกับปริญญาเอกหมาดๆ
ฉันเพ้อฝันมาก
และได้สอน "โศลกโกศ" อย่างเป็นทางการครั้งแรก
เหมือนสวรรค์เลยใช่มั้ย
ใช่ๆๆๆ
ฉันตัดสินใจจับบทละครนิดนึง
ฉันว่าจะเสี่ยงดูและท่องบทออกมาดังๆ
ทึ่งใช่มั้ยล่ะ
แน่นอน
และมันจะดีมาก ถ้าฉันพูดแบบนั้นเอง
ประโยคอมตะสุดท้ายของบทกวี
ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษ
ฉันได้ยินตัวเองพูดประโยคต่อไปนี้
ความงามคือสัจธรรม สัจธรรมคือความงาม
นั่นคือทั้งหมดในโลกที่เธอรู้และต้องรู้
สุดยอด
เป็นเรื่องที่สุดยอดมาก
อาจารย์เริ่มชอบวรรณคดีโรแมนติคตอนไหนฮะ
ผมแค่อยากรู้
ตอนเรียนปริญญาตรีหรือโท
เพราะผมแทบไม่รู้จักกวีเหล่านั้นเลย
ก่อนที่จะเรียนวิชาอาจารย์
วิชาอาจารย์
สุดยอด ผมพูดได้ใช่มั้ย
คือผมยังคิดถึงวิชานั้นอยู่เลย
มัน..
อะไรเหรอครับ
เธอกระตือรือร้นมาก
คงงั้นฮะ
ฉันมีรถ
โอเค
ฉันอยากให้เธอขึ้นรถไปกับฉัน
แล้วขับไปที่ไหนสักแห่งด้วยกัน
ที่ไหนเหรอฮะ
ไม่ต้องห่วงเรื่องเฟรนช์ฟราย
ที่นี่รู้จักฉัน
หวัดดี เอริค เป็นไงบ้าง
เฮ้ หวัดดีเพื่อน
โอเค เธอไปได้แล้ว
อะไรนะฮะ
ไป ออกไป เดี๋ยวนี้
พูดจริงเหรอ
ใช่
ใช่ ผมไม่จำเป็นต้องค้างคืน
แต่อย่างน้อยขอพักหายใจหน่อยได้มั้ย
ได้
คิดว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่ล่ะ
- อะไร - เปล่าฮะ
อยู่ๆ ผมก็ขำ
มีอะไรตลกเหรอ
อาจารย์สูบหรี่หลังมีเซ็กซ์ ผมว่ามันตลกดี
อะไร เธอไม่เคยสูบเหรอ
- ผมเคยสูบ - แต่เลิกแล้ว
- ใช่ฮะ - ขี้ขลาด
คุณคืออาจารย์จูดิธ แฟลร์ฟิลด์ คนเดียวกับที่
ผมเรียนวิชาวรรณคดีอังกฤษด้วยรึเปล่า
เธอควรถามว่าใช่คนเดียวกับที่สอน วิชาวรรณคดีอังกฤษผมหรือเปล่า
ใช่ ฉันเอง
และการที่เรานอนด้วยกัน ไม่ได้หมายความว่าเราเป็น...
เด็กสมัยนี้เขาเรียกว่าอะไรนะ
กิ๊กเหรอ
ใช่ฮะ ผมก็ไม่ได้คิดแบบนั้น
ฉันหมายถึง เรารู้จักกันจริงๆ ที่ไหนล่ะ
เธอไม่สูบบุหรี่ ยินดีด้วย
เธอจะได้อยู่เป็นร้อยปี
แต่จะมีประโยชน์อะไรถ้าไม่มีความสุข
และเธอไม่มีแน่ เชื่อฉันสิ
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
เธอกำลังใส่เสื้อผ้าและออกไป
และฉันจะกินยานอนหลับ
ไม่ คือผมหมายถึง...
ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ
เธอคงไม่คิดว่าเราจะนอนกอดกันทั้งคืน
ขณะที่ฉันอ่านกลอนของเวิร์ดสเวิร์ธหรอกนะ
ไม่คิดแล้ว
ดี
ฉันสอนที่นี่มาเป็นยี่สิบปี
เห็นคนอย่างเธอเยอะอย่างกับติดเชื้อกัน
อ่อนแอ พูดพล่าม
เด็กผู้ชายที่ไม่รู้จักเข้มแข็ง
อย่าเป็นหนึ่งในนั้น
ลุยด้วยสองมือ
สร้างสรรค์อะไรสักอย่าง
ชกหน้าใครสักคน
แย่จังที่นอร์แมน เมลเลอร์ ตายไปแล้ว
ไม่งั้นคุณสองคนคงเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก
จะให้ฉันนับ 1-10 มั้ย
เดี๋ยวก่อน
แป๊บนึงนะครับ
อาจารย์ดูไม่ค่อยมีความสุขเลย
ทักษะการอนุมานของเธอช่างน่าทึ่ง
เธอน่าจะได้เรียนมหาวิทยาลัยชั้นยอด
ผมแค่สงสัย
การดำรงตำแหน่งอาจารย์ใน
ภาควิชาภาษาอังกฤษอันทรงเกียรติที่สุด
แห่งหนึ่งของประเทศ
ไม่ได้เติมเต็มชีวิตเหรอ
การนั่งประชุมในคณะศิลปะศาสตร์
หนุ่มน้อย
เชื่อสิว่าเธอจะสูญเสียศรัทธาในมนุษย์
แล้วในชั้นเรียนล่ะ
มันต้องมีความสุขบ้างล่ะ
ผมหมายถึงคุณเป็นอาจารย์ที่ดีมาก
ขอบคุณ
ฉันชอบสอน
ฉันเคยรักการสอน
แล้วเกิดอะไรขึ้นฮะ
ชีวิตก็แบบนี้แหละ
โอเค ผมขอฟังต่ออีกหน่อย
ฉันจะบอกเธอแค่นี้แหละ
ฉันไม่เหมือนเธอนี่
จะได้เล่าทุกย่างก้าวของชีวิตอย่างละเอียด
ฉันนิยมความสุขุม
รังเกียจการเวทนาตัวเอง
เพราะฉะนั้นจบแค่ตรงนี้ดีกว่า
ผู้คนล้วนน่าผิดหวัง
ครับ ผมแค่คิดว่า...
- อย่าทำตัวตามสบาย - ขอโทษครับ
ผมแค่คิดว่าการอ่านบทกวีเหล่านั้น
จะทำให้คุณมองโลกในแง่ดีและมีความหวัง
ไร้สาระ
กวีพวกนั้นคือคนที่มีชีวิตน่าหดหู่
คนที่ได้รับช่วงเวลาแห่งชัยชนะเพียงเล็กน้อย
และพวกเขามีพรสวรรค์และมองการไกล
ที่จะจับกระดาษปากกามาขีดเขียน
ไบรอนน่าจะเป็นกวีที่มีความสุขที่สุด
เพราะเขาใช้ไอ้จ้อนนำทางตลอด
นี่เป็นคืนที่เศร้าที่สุดในชีวิตผม
จงชินซะ
คำแนะนำของฉันคือ
ใส่เกราะให้หัวใจดวงน้อยอันบอบบางของเธอ
เอาล่ะ อย่างน้อยผมก็ชอบนัยยะแดกดัน
ผมมีค่ำคืนโรแมนติคกับ อาจารย์วรรณคดีโรแมนติค
จะดีหรือไม่ดียังไง
สิ่งที่ผมพูดเกี่ยวกับวิชาอาจารย์เป็นเรื่องจริง
มันเปิดบางอย่างในตัวผม
และผมรู้สึกขอบคุณมาก
และถ้าหัวใจผมมันบอบบาง
อาจารย์ก็มีส่วนต้องรับผิดชอบด้วย
ยังไม่ถูกใจใครในการรับสมัครนักศึกษาเหรอ
ครับ ยังเลย
ไม่เจอเจซซี่ ฟิชเชอร์น้อยเลยเหรอ
ถ้ามีผมก็คงยังไม่เจอ
นายอาจไม่รู้ว่าใช่ก็ได้
เอาเถอะ
ฉันดีใจจริงๆ ที่นายมาที่นี่
ฉันดีใจจริงๆ
รู้สึกดีมากที่ได้เจอนายก่อนไสหัวไปจากที่นี่
คุณรู้สึกดีขึ้นกับอะไรต่ออะไรมั้ย
ก็...
ฉันพยายามจะย้อนเวลา
จำไว้นะ มันไม่เข้าท่าหรอก
ใช่ไม่เข้าท่าหรอก
ตอนนี้ ฉัน
ฉันรอวันที่จะรู้สึกดีขึ้น
ฉันอาจจะเหมือนนักโทษที่ถูกปล่อยตัว
และไม่รู้จะรับมือกับชีวิตข้างนอกยังไง
ก็เลยก่อคดีเล็กๆ น้อยๆ
เพื่อให้ได้กลับเข้าคุกอีก
อาจารย์คิดว่าที่นี่เหมือนคุกเหรอ
ทุกที่ที่เราโบกมือลานั่นแหละ
เอาเถอะ ยังไงก็ช่าง
โอเค
รู้มั้ยทำไมอาจารย์ถึงเป็น อาจารย์ในดวงใจลำดับสองของผม
ไม่รู้สิ
เพราะอาจารย์ให้เราอ่านหนังสือ ของนักเขียนที่อาจารย์เกลียด
รู้สึกดีกับทุกอย่างที่อาจารย์ทำที่นี่ครับ
ขอบใจ
ขึ้นรถได้แล้วและปล่อยฉันไว้ที่นี่
ซิบบี้ที่รัก แม้เวลาจะผ่านไปหลายเดือน
ผมก็ยังหวังจะได้รับจดหมายจากคุณ
ตอนนี้คุณคงแทบไม่เหลืออะไรจะพูดกับผม
แต่ผมคิดถึงจดหมายของคุณมาก
ผมรู้ว่าผมทำให้คุณเจ็บปวด และผมขอโทษ
การกระทำโง่ๆ ของผมไม่ได้เกิดจากเจตนาร้าย
แต่เกิดจากความสับสน
ซึ่งแสดงว่าที่ผ่านมาผมรู้สึกถึง แรงกระตุ้นบางอย่าง
ที่ผมขอเรียกว่าการเติบโต
คงเป็นการสรรเสริญถ้าจะบอกว่า คนที่อายุอ่อนกว่าผม 16 ปี
ช่วยให้ผมเป็นผู้ใหญ่สมวัย
ปราชญ์หมวกแดงเคยบอกผมว่า
"ทุกอย่างจะเรียบร้อย"
ตอนนั้นผมไม่เชื่อเขา
แต่ตอนนี้ผมเริ่มเชื่อแล้ว
ขอโทษค่ะ เราปิดร้านแล้ว
อ้าว หวัดดีค่ะ
หวัดดีครับ
คุณมาเพราะเล่มนี้รึเปล่า
ฉันสังเกตว่ามาทีไรคุณก็อ่านเล่มนี้
ครับ
เข้าร้านหนังสือทุกร้าน ผมต้องอ่านสามหน้าสุดท้าย
สามหน้าสุดท้าย
ใช่ค่ะ ชี้เป็นชี้ตาย
ครับ
ผมชื่อเจซซี่
เอนาค่ะ
- หวัดดีครับ - หวัดดีค่ะ
ฉันรักหนังสือมาก จริงๆ นะ
ชอบแบบบ้าเลยล่ะ
ผมก็เหมือนกัน
เป็นปัญหานะ
ถึงขนาดรักต้นไม้ เพราะมันใช้ทำหนังสือ
เจ๋งเนอะที่ต้นไม้ทำหน้าที่นั้น
ความจริงฉัน...
แปลกหน่อยนะ
ฉันกำลังพยายามอ่านให้น้อยลง
ทำไมล่ะ
ฉันรู้สึกเหมือนฉันไม่ค่อยได้ดูทีวี
เปล่าหรอก ฉันเริ่มคิดว่าการอ่านเรื่องราวชีวิต
ทำให้ฉันมีเวลาใช้ชีวิตจริงๆน้อยลง
ฉันก็เลยตั้งใจจะเปิดรับสิ่งต่างๆ
ทักทายโลกสักหน่อย
ฟังดูน่ากลัว
มันไปได้ดีรึเปล่า
ก็โอเค
ส่วนใหญ่เวลาออกไปข้างนอก
ฉันจะคิดเสมอว่าถ้านอนอ่านหนังสืออยู่บ้าน
คงมีความสุขกว่านี้ ซึ่งนั่นทำให้ฉันรู้สึกแย่
ฉันยังคงอ่านอยู่
เยอะมาก แค่รู้สึกว่ามองเห็นข้อจำกัด
ของหนังสือเล่มหนึ่งมากขึ้น เข้าใจมั้ยคะ
เข้าใจแจ่มแจ้ง
ฉันเป็นยังไงบ้าง
อะไร เรื่องบทสนทนานี่เหรอ
ใช่
ดีมาก คุณทำได้ดีมาก
แล้วคุณอยากหนีจากหนังสือพวกนี้
ออกไปเดินเล่นมั้ย
ค่ะ โอเค
- จริงเหรอ - จริงสิไปกันเลย
- เยี่ยม - เยี่ยม
เชิญสามีหรือแฟนหนุ่มไปด้วยได้เลยนะ
ทั้งคู่ท่าทางจะยุ่งอยู่น่ะค่ะ
ก็...งั้นเราไปกันสองคนก็ได้
ใช่ แค่เราสองคน
ฮัลโหล
หวัดดี
นี่ดีน
แฟรนเซ่นนะฮะ ที่เราชอบนักเขียนคนเดียวกันน่ะ
อ๋อ ดีน ว่าไง
คุณให้เบอร์ผมไว้บอกให้โทรหา
เอ่อ ใช่ ดีใจที่นายโทรมา
เป็นยังไงบ้าง
ผมก็สบายดี
อะไรๆ
มัน...
ดีน
ผมเพิ่งกินยากำใหญ่
อะไรนะ
ผมเพิ่งกินยากำใหญ่
เยอะแค่ไหน
เอ่อ ไม่รู้สิ
ผมกลัวจังเลย
นายอยู่ไหน
อยู่ในหอพัก
อยู่ตรงนั้นนะ อยู่ตรงนั้น
โอเค เดี๋ยวฉันโทรศัพท์ก่อน
แล้วจะโทรกลับหานาย
อยู่ใกล้ๆ โทรศัพท์ไว้นะ
ดีนเหรอ
มิสแฮนสันต้อนรับที่นี่
มิสแฮนสัน
ไงเพื่อน
รู้สึกยังไงบ้าง
รู้สึกงี่เง่า
คุณไม่จำเป็นต้องขับรถมาถึงนี่ก็ได้
ฉันบินมา ไอ้บ้า
ขอบคุณ
ที่รับโทรศัพท์
ผมไม่รู้จะโทรหาใคร
ฉันขอแนะนำอะไรได้มั้ย
ได้
เลิกอ่านนี่เถอะ
ทำไมล่ะ
เพราะเขาฆ่าตัวตายและนายจะไม่ทำอย่างนั้น
นายต้องอ่านอย่างอื่น
ฟังนะ อย่าเป็นอัจฉริยะที่ตายเร็ว
จงเป็นอัจฉริยะที่ตายช้า
การแก่เป็นเรื่องดี
จงแก่ และตายตอนแก่
ดีกว่า
ฟังฉันนะ
ตอนนี้ ทุกอย่างที่นายรู้สึก
มันคือเชิงอรรถโอเคมั้ย
นายจะต้องเรียนจบ
แล้วออกไปเจออะไรบางอย่างเช่นความสุขใจ
ฉันรู้ดี
ชีวิตคุณเป็นแบบนั้นเหรอ
เปล่าเลย
แต่บางวันก็ดีนะ
รู้มั้ย บางวันเหมือนพรประทาน
บางวันก็ห่วยแตก
แต่โดยรวมแล้วโอเค
ฉันว่านายอ่านหนังสือโพสต์โมเดิร์นดีกว่า
คุณจะแนะนำอะไรล่ะ
มีนิยายแวมไพร์
วัยรุ่นชอบ
เชื่อฉันสิ มันจะทำให้จิตใจนายโล่ง มากๆ
ทำไมคุณถึงดีกับผมนัก
คุณบินกลับมาหาผมถึงนี่
เราเคยคุยกันแค่สองครั้งเอง
ฉันใจอ่อนกับนักอ่านที่ดี
ซึ่งเดี๋ยวนี้หายาก
ฉันคิดถึงคุณจริงๆ
มีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นระหว่างเรา
และมันน่าตื่นเต้นมากแล้วคุณก็จากไป
ค่ะ แต่ไม่เป็นไร
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
บางครั้งฉันรู้สึกเหมือนกำลังก้มมองตัวเอง
เหมือนมีตัวฉันตอนแก่กว่านี้ ฉลาดกว่านี้
กำลังมองฉบับร่างของตัวเองตอนอายุ 19
ที่เต็มไปด้วยศักยภาพเหล่านี้
แต่ต้องใช้ชีวิตให้มากขึ้น
เพื่อพบกับตัวตนนั้น
เเละ..
ฉันต้องได้พบแน่
แต่บางครั้งฉันก็ข้ามขั้นตอน
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
บางที...ฉันคิดว่าคุณคือทางลัด
คุณเข้าใจมั้ย
ถ้าผมเขียนถึงคุณ ผมจะเขียนว่า
นี่คือฉบับร่างที่ดีที่สุด
อีกแล้วเหรอ
รูมเมท
เอาล่ะ ผมควรจะ...กลับไปใช้ชีวิตผู้ใหญ่
ค่ะ
แล้วเจอกันเร็วๆ นี้ คิดว่านะ
บาย ซิบบี้
บาย เจซซี่
คุณสวย มีเสน่ห์
อายุก็ไล่เลี่ย
อะไรนะ
อ๋อ เปล่า
นี่ตังหากหนังสือเกี่ยวกับแวมไพร์
นี่ คุณกำลังจะเข้าสู่วัยสุขุม
ผมกำลังแก่
คนละเรื่อง ฉันบอกว่าคุณเข้าสู่วัยสุขุม
คุณกลัวแก่เหรอ
การแก่นั้นไม่เท่าไหร่หรอก
แต่หนทางสู่การแก่นี่สิที่น่าหนักใจ
คุณจะเป็นคนแก่ที่ดี
จริงเหรอ
ผมว่านั่นคือคำพูดที่ดีที่สุดที่เคยได้ฟังเลย
ยกเว้นว่ามันคือการวิพากษ์วิจารณ์
เหมือนคุณตัดสินและเหยียดผิว
คุณจะเป็นคนแก่ที่ดี
ไม่ ฉันหมายถึงคุณจะใส่กางเกงตัวโคร่ง
และมีพุงหน่อยๆ
เวลาคุณอยากได้กาแฟเพิ่ม คุณจะพูดกับเด็กเสิร์ฟว่า
"ช่วยอุ่นกาแฟให้ลุงหน่อยสิ หนูเอ๊ย"
ใช่
ผมจะพูดแบบนั้น
ผมว่าคุณก็จะเป็นคนแก่ที่ดีเช่นกัน
ขอบคุณ
ฉันจะเป็นคุณยายผมสีเทาผูกหางม้า
ผมนึกภาพออก
คุณยังเหลี่ยมจัดเหมือนเดิม คุณยังแน่เหมือนเดิม
เขาจะพูดถึงคุณแบบนั้น
เธอยังแน่เหมือนเดิม
เขากำลังพูดอยู่นี่ไง
ฉันอยากได้หน้าย่นๆ
และบ้านหลังเล็กๆ อาจอยู่ริมน้ำ
ฉันว่าการแก่อาจเป็นสิ่งที่ดีมากๆ
Thai OCR Subtitle from 1080ip.com
OCR by OHOHEH